Falling into you

Toen Burgerzaken mij belde met de vraag of ik een huwelijk in de gevangenis wilde sluiten, was ik meteen enthousiast. Iets totaal anders met de nodige onzekerheid en spanning.
De enige gegevens waren dat een Turkse man uit Heerhugowaard met een Bulgaarse uit Alkmaar wilde trouwen. En graag de speech in het Engels . Tevens moest ik contact opnemen met de Humanistische raadsvrouw van de gevangenis.
Van haar vernam ik dat de bruidegom voorlopig nog wel enige tijd in hechtenis zou blijven en dat de bruid sociaal, therapeutisch werk verrichtte op de Achterwal in Alkmaar.
We maakten een afspraak om met de raadsvrouw het bruidspaar te ontmoeten waarbij alleen over de plechtigheid zou worden gesproken. De ontmoeting was één grote teleurstelling. De korte ontmoeting van 30 minuten die het bruidspaar mocht beleven, werd door het bruidspaar met handen en voeten aangegrepen . Het contact werd zo storend dat het schouwspel mij hoogst irriteerde. Een paar woorden deden veel.

Wat is hier nou van te maken? Hoe zal hun houding straks zijn als het er werkelijk op aankomt? Allemaal vragen die het vertrouwen verminderden. Toen kwam langzamerhand het besef weer terug: ik wilde toch onzekerheid en spanning?

Met de toga over mijn arm volgde ik de raadsvrouw, via heel veel sluisdeuren, naar haar te krappe werkkamer. Toen ik een kleine voorraadruimte betrad om mijn kledij te verwisselen, stond daar de bruid, niet in werkkleding maar in vol ornaat, pronkend als een pauw in een prachtige witte bruidsjurk met een volgzame sleep!
Het wonder geschiedde : er ontstond een gesprek! Haar ogen spraken! De “trouwzaal”werd langzamerhand gevuld met raadsvrouw, begeleider, bruidspaar, 6 getuigen en ambtenaar. De getuigen waren zowel van buiten als van binnen. De ”binnen-getuigen“ waren niet in streepjescode gekleed maar ook in keurig donker kostuum. Het bijzondere sfeertje en het herboren bruidspaar gaven mij een kick!
Het bruidspaar was vol aandacht. Duidelijk zichtbaar op hun gezichten. Toen de laatste getuige, een type kaalhoofdige uitsmijter, had getekend, merkte hij op dat het bruidspaar nu officieel getrouwd was.
Toen ik zei dat dat niet het geval was omdat ik nog moest tekenen, stond hij op, maakte zich nog breder, en sprak:”dat zullen we nog wel eens zien”!
In een cirkel van knipperende, gekleurde kerstboomlichtjes op de vloer, klitte het bruidspaar. De tortelduifjes bewogen zich, al likkend en schurend,in slow-motion in de minimale danspiste. We toostten mild met champagne op een gelukkig huwelijk. Céline Dion deed mee met “falling into you”.
Toen de twee snelle uurtjes voorbij waren, moest de bruid het gebouw verlaten! De tijd die er voor staat was om! Door het raam zag ik de bruid in burgerkleding voorbij schieten. Ik had echt met haar te doen!

Eerlijk gezegd , heb ik daarna de bruidegom niet meer opgezocht. Of ik de bruid nog heb bezocht , laat ik in het midden.

Cees Kraaij
Babs Heerhugowaard

Een reactie op “Falling into you

  1. Fennie14 zegt:

    Een bijzonder verhaal, een huwelijk voltrekken in een gevangenis. Mooi beschreven.
    Alleen: het stukje over de handtekeningen onder de huwelijksakte en daaraan verbonden het moment dat het huwelijk dan officieel zou zijn voltrokken, klopt niet.
    Een huwelijk is voltrokken op het moment dat beiden ‘een positief antwoord’ hebben gegeven op de vraag of ze elkaar aannemen tot echtgenoten en de ambtenaar heeft verklaard dat het huwelijk is voltrokken.
    De huwelijksakte en het ondertekenen ervan is in feite een puur administratieve zaak.
    (Geldt niet bij een geregistreerd partnerschap; daarbij zijn wel de handtekeningen bepalend).

Geef een reactie