New York Marriage Bureau

Toen ik in januari mijn reisje naar New York boekte ben ik begonnen met contact zoeken met het New York Marriage Bureau. Ik had ooit een artikel gekregen over dit bureau en daardoor was mijn nieuwsgierigheid gewekt. Dat wilde ik met eigen ogen zien! (Het artikel is hier te vinden.) Maar dat contact leggen was alles behalve makkelijk. Via de site van de City Clerk’s Office kun je een contactformulier invullen, dat kun je ook twee keer doen, tien keer doen, maar antwoord komt er niet. Je kunt bellen, maar dan kun je een bericht inspreken en antwoord komt er niet. Het werkt daar duidelijk anders dan hier in Nederland. Wij zijn verplicht als overheid om binnen 72 uur een antwoord te geven.
En toen kreeg ik ineens, en echt heel toevallig, contact met een medewerker van de VN in New York. Ik vertelde haar dat ik de stad zou bezoeken en dat ik heel graag zou willen kijken in het New York
Marriage Bureau (NYMB). Ze zei me: “ik kan niks beloven, maar ik ga kijken wat ik voor je kan doen!” En zo kwam ik in contact met een medewerkster van het Nederlands Consulaat in New York, die op haar beurt weer contact had met het bureau van de Burgemeester van deze stad. Op het moment dat ik vertrok wist ik nog steeds niet of het zou lukken. Toen ik in NY was ook nog niet. Maar ineens, op woensdagavond, kreeg ik mail. Het was gelukt! Donderdags om 11:45 was ik welkom bij het NYMB. Wow!
Aangezien we donderdagavond terug zouden vliegen hadden we woensdag voordat we gingen slapen al onze spullen al ingepakt, dan zouden we de volgende morgen alleen maar hoeven uit te checken en koffers veilig stellen. Dus dat deden we. We hadden een leuke plek gevonden om te ontbijten en namen daarna de metro naar Soho, de wijk waar het NYMB staat. Direct naast de enorme gebouwen van Justitie. Toen we voor de deur stonden leek het dicht te zijn, maar toen we mensen naar buiten zagen komen en later mensen er weer in zagen gaan, begrepen we dat dit gewoon de toegangsdeur was. Dus gingen ook wij naar binnen. We kwamen in een enorme hal. Prachtig. We meldden ons aan een balie waar ze dachten dat we een Marriage License kwamen halen. Nee, we hebben een afspraak met Mr. Mc Sweeney. Die bleek helemaal achterin de hal een kantoor te hebben. Toen we de hal doorliepen zagen we heel veel stelletjes. Sommigen echt in bruidskleding, anderen casual. De ene wel met een boeketje bloemen, de ander zonder. En midden in de hal zagen we een stand waar je een bruidsboeketje kon kopen. En niet alleen bruidsboeketjes, ook allerlei andere accesoires. Ts-hirts met bride of groom, of witness erop gedrukt. Een witte cap met sluier en daarop in zilver “Bride” gedrukt en dan een zwarte met “groom”. Een peper- en zoutstel in de vorm van het Empire State Building en de Crysler Tower. Er was een fotohoek met een enorme achtergrond van de City Hall.
We werden ontvangen door Mr. Michael Mc Sweeney, City Clerk. Een hele hartelijke man, die het echt geweldig vond dat ik zoveel interesse toonde in zijn werk. En dat ik zoveel moeite gedaan had om contact te krijgen. Hij had een boek gevonden dat hij me onmiddelijk liet zien “the records of New Amsterdam” met alle vertalingen van de documenten die gevonden zijn van deze nederzetting in 1609. Hij zei: “dit vind je vast leuk.” Nou en of ik dat leuk vond! Hij had zichzelf vrijwillig aangemeld om gedurende de pauzetijd van de college’s de huwelijken te voltrekken, zodat we mee konden kijken. Een half uur lang. Voordat we aan de huwelijken begonnen maakte ik kennis met James Mitchell. En dat was nou precies de persoon die ik heel graag wilde ontmoeten. Hij voltrekt de meeste huwelijken in het NYMB. En je kan je geen voorstelling maken van HOEveel, tot je een half uurtje mee kijkt. Ongelofelijk. In dat half uurtje werden 11 huwelijken voltrokken!! Er waren 2 kamertjes. Die noemen ze de Wedding Chapels. Ontworpen door de persoonlijke designer van de Burgemeester, en daar zijn ze echt trots op. De ambtenaar gaat 1 kamer in met een bruidspaar, controleert de namen (kijkt niet naar een id-bewijs, dat is aan de balie al gedaan), vraagt of ze ringen gaan wisselen en start. Stelt alleen de vraag, die eigenlijk dubbel is. “Neem je aan tot je echtgenoot” is vraag 1 en dan volgt vraag 2 “beloof je [naam] lief te hebben, te eren, te koesteren en van haar te houden tot de dood jullie scheidt?” En tenslotte bevestigt de ambtenaar dat ze getrouwd zijn en krijgen ze een huwelijkscertificaat. Dat is het. Ze noemen het de “New York minute”, maar in werkelijkheid zijn het er 2. De meeste tijd zit in de kennismaking en positioneren in de kamer. Op de website is een filmpje terug te vinden. Net zoals de tekst die ze gebruiken.
Na 11 huwelijken was het half uur om en kregen we een rondleiding. Het pand bleek de eerste automobielfabriek van New York te zijn geweest, nu omgebouwd tot City Clerk Office. De oorspronkelijke ruimtes waren allemaal in tact gehouden. We zagen hoe de documenten worden opgeslagen, hoe ze een marriage license kunnen aanvragen en hoe ze in de wachtrij komen. Een marriage license is de ondertrouw, alleen is de wachttijd maar 24 uur in plaats van 2 weken. Het enige wat een paar overlegt is een geldig paspoort. Ze verklaren dat ze mogen trouwen door de marriage license te ondertekenen en als dat achteraf niet juist blijkt te zijn, dan zijn ze strafbaar en worden ze aangeklaagd. En geloof me, in Amerika wil je niet aangeklaagd worden. Je hoeft ook niet ingeschreven te staan in New York of Amerika, je hoeft zelfs niet de Amerikaanse nationaliteit te hebben. In de wet is opgenomen dat het bureau verplicht is om iedereen die wilt en kan trouwen ook te trouwen. Ze kunnen zich dagelijks tot half 4 melden, iedereen die er dan is, gaat dus getrouwd de deur uit. Feitelijk kan dat betekenen dat ze tot in de nacht huwelijken aan het voltrekken zijn, maar dat is nog nooit voorgekomen.
Het was echt een geweldig leuke ervaring. Erg goed om ervaringen uit te wisselen en zij vonden het weer geweldig om te horen hoe wij dat doen en op welke locaties. Drie kwartier? Wat zeg je dan allemaal? En ontmoet je ieder bruidspaar vooraf? Verschillende keren hebben ze hun excuses aangeboden dat het niet gelukt was om contact te maken, ze waren juist heel welwillend om deze ervaring te wisselen. En uiteraard heb ik ze uitgenodigd om mee te kijken met een ceremonie als ze zelf in Nederland zijn.
Dit bezoek maakte mijn bezoek aan New York helemáál onvergetelijk. Iedereen kan naar het Empire State of Statue of Liberty, Rockefeller of Chrysler Tower, maar een rondleiding bij het New York Marriage Bureau is echt iets unieks. Tenminste tot nu toe. Ik heb hem gewaarschuwd, het zou zomaar kunnen dat dit verzoek nu van meer collega’s gaat komen….

Klik hier voor de tekst van de ambtenaar en het filmpje dat ik heb gemaakt.

IMG_4536-1IMG_4534-1IMG_4526-1

IMG_4550-1IMG_4545-1IMG_4539-1

IMG_4536-1IMG_4534-1IMG_4531-2

IMG_4552-1IMG_4555-1IMG_4558-1

IMG_4559-1IMG_4562-1IMG_4564-2

Hier een filmpje van de New York Times over James Mitchell, trouwambtenaar.

Geef een reactie